Friday, April 27, 2012

ಕಪ್ಪು ಮಂಗಗಳ ಗುಲಾಮಗಿರಿ



.
 ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚಿನ ಹಾಗೂ ಸಿರಿವಂತ ರಾಷ್ಟ ಬಾರತ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಜನರ ಕಣ್ಣು-ಕುಕ್ಕಿದ ರಾಷ್ಟ್ರವೂ ಬಾರತವೇ ಗ್ರೀಕಿಂದ ಮೋಗಲ್ ರವರೆಗೆ ಶಕರು ಹೂನರಿಂದ ಶೂರುಮಾಡಿ ಬಿಳಿಯರವರೆಗೆ ಲೋಟಿಗಾಗಿ ಬಹೂಸಂಖ್ಯೆ ಜನ ದಾವಿಸಿಬಂದದ್ದು ಬಾರತಕ್ಕೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು, ಉತ್ತರದ ಹೀಮಾಲಯ ಮದ್ಯಬಾಗದಲ್ಲಿ ಘಣವಾಗಿ ಹರಡಿಕೋಂಡಿರು ಕಾಡುಗಳು, ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಮಿಲನಗೊಳ್ಳುವ ಮೂರು ಭವ್ಯ ಸಾಗರಗಳು, ಮಧ್ಯಿ ನ್ನೋಂದು ಮರಭೂಮಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸಂವಾದದಂತಿರುವ ನದಿಗಳು ತೊರೆಗಳು ಜಲಪಾತಗಳು ಕಣಬಿಟ್ಟ್ರೆದೂರಕ್ಕೆಕಾನುವ ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳು ಸಮೃದ್ದ ಪೈರುಗದ್ದೆಗಳು   ಕಲ್ಲನ್ನು ಕರಗಿಸಿ ಬೆಳೆಯನ್ನುತಗೆಯುವ ಇಲ್ಲಿನ ಸಮರ್ತ ರೈತ.  ದೇವರನ್ನು ನಾಚಿಸುವ  ದೇವ ಮನುಷ್ಯರು ಇಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತಿನ್ನೆಲ್ಲಿ ಇರಲು ಸಾದ್ಯಹೇಳಿ.....
ಪ್ರಾಚೀನ ಇತೀಹಾಸತಜ್ಞ್ರರು ಆದುನಿಕ ಚರಿತ್ರಕಾರರು ಭಾರತ ಎಂದೊಡನೆ ಹಿರೀ ಹಿರೀ ಹಿಗ್ಗೊದು ಈ ಕಾರಣ ಗೋಸ್ಕರವೇ  ಇಂತಹ ಸಿರಿವಂತ ಬಾರತವನ್ನು ಲೂಟಿಗೈಲೇಂದೆ ಜಗತ್ತು ಧಾವಿಸಿ ಬಂತು  ಕೆಲವ್ರು ಲೂಟಿಗೈದುಹೊರಟ್ರು ಇನ್ನು ಕೆಲವ್ರು ಆಳಲೆಂದು ಇಲ್ಲೆ ಉಳಿದ್ರು.  ಹಾಗೆ ಉಳಿದವರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳಿದ ಬಿಳಯರೆ ಪ್ರಮುಖರು.  ಭಾರತವನ್ನು ಸದಾ ಕಾಲ  ತಮ್ಮ ಗುಲಾಮಿ ರಾಷ್ಟವಾಗಿಸಬೊಳ್ಳಬೆಕೆಂಬ  ಮನದಿಚ್ಚೆಯಿಂದಲೆ ಬಂದವ್ರು ಅವ್ರು. ನಾವು  ಉಹಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅವ್ರು ಸೂರ್ಯಗೈದಿದಲ್ಲದೆ ಈ ದೇಶದ ರೈತನ ಗೂಣು ಮುರಿದ್ರು  ಅಪಾರ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಹೇರಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡುವುದನ್ನೆ ದುಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದ್ರು ರೈತನಿಗೆ ಜಮಿನುಮಾರಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ್ರು  ಬೇಳೆದ ಬೇಲೆಯನ್ನು ತಾವು ನಿರ್ದ್ರಿರಿಸಿದ್ರು ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅಣ್ಣ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಾರತ  ರೈತ ಕ್ಷಾಮದ ಕೂಪದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ.
ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಬ್ರೀಟಿಷರು ತೃಪ್ತಿಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ  ಬಾರತಿಯರನ್ನು ಅಮಾನುಷವಾಗಿ ಕಂಡ ಕಂಡಲ್ಲಿ ಬಡಿದ್ರು  ಸಾವಿರಾರು ಜನರನ್ನು ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ಹತ್ಯಮಾಡಲಾಯಿತು. ಗಂಡನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹೆಂಡದಿರು ಎಷ್ಟೊ ತಂದೆತಾಯಿಂದಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮಕ್ಕಳು  ದುಡಿಯುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದು ಕೊಂಡ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂದಿರ ರೋದನ ಬಾರತವನ್ನು ಹಿರಿಯಲಾರಂಬೀಸಿತು.
ಈ ದೇಶದ ತರುಣರು ಸುಮ್ಮನಿರಲಿಲ್ಲ  ಬ್ರೀಟಿಷರಿಂದ ಬಾರತವನ್ನು ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸಲು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಸಿದ್ದರಾಗಿನಿಂತರು.
  15ರ ಮೋರ ಬಾಬುಲಾಲ  ಗೇಣು  ತನ್ನ ತೆಲೆಯನ್ನು ಬ್ರೀಟಿಷ ಲಾರಿಯ ಚಕ್ರಕಿಟ್ಟು  ಬಾರತಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ.  24 ರ ಹರೆಯದ ಭಗತ್ ಸಿಂಗ್  ರಾಜ ಗುರು ಸುಖದೆವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ  ನಗು ನಗುತ್ತ ನೇಣುಗಂಬವನ್ನು ಎರೀದ.  25 ರ ಆಜಾದ ತನಗೆ ತಾನೆ ಗುಂಡುಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು  ತನ್ನನ್ನು ಬಾರತ ಮಾತೆಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ.  ಕನಿಷ್ಟ ಪಕ್ಷ 6.30ಲಕ್ಷ ಜನರ ಬಲಿದಾನ ಹಾಗೂ ರಕ್ತದ ಕೊಡಿಮೇಲೆ ಬಾರತ ದಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ತೇಲಿಬಂತು.
1947ಅಗಷ್ಟ 14 ರಂದು ಮದ್ಯ ರಾತ್ರೀ ಬ್ರೀಟಿಷರು ಬಾರತಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರ ಹಸ್ತಾತಂರಿಸದ್ರು.  ನೆನಪಿಡಿ ಇದು ಅಧಿಕಾರ ಹಸ್ತಾತಂರ ಮಾತ್ರ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಲ್ಲ
ಅಂದು ಮಧ್ಯ ರಾತ್ರೀ ಮೌಂಟ್ ಬ್ಯಾಟನ್ ಹೇಳಿದ ಮಾತು....  ನಾನು ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಮಹರಾಜರ ಸಂದೇಶ ಒಂದನ್ನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸುವುದಿದೆ  ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಿನದಂದು ಇಂಡಿಯಾ (ಬಾರತ) ದೇಶವೂ  ಬ್ರೀಟಿಷ  ಕಾಮನ್  ವ್ಯಲ್ತ್  ದೇಶದಲ್ಲಿಮುಕ್ತ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದೆ. ಎಂದು ನೀಮಗೆಲ್ಲರಗೂ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಹಾರೈಕೆಗಳನ್ನು ಸವಾನಿಸುತ್ತೆನೆ.  ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲರು ನಿಮ್ಮ ಈ ಸಂತೊಷದಲ್ಲಿ  ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲಿದ್ದಾರೆ....... ಜವಹಾರಲಾಲ ನೇಹರು ಅವರೊಂದಿಗೆ  ಒಪ್ಪಂದವನ್ನುಮಾಡಿಕೊಂಡು  ಬಾರತಿಯರು  ಎಂದಿದ್ದರು  ಬ್ರೀಟಿಷರ ವಸಾಹತ್ತು ಎಂದು ಸ್ಥೀರಿಕರಿಸಿ ಹೋದಾ.  ಬ್ರೀಟಿಷ್ರ ವಸಾಹತ್ತು ಆಗುವುದಂದ್ರೆ  ಇಂದಿಗೂ ಅವ್ರ ಗುಲಾಮರಾಗಿರುವೆವು ಎಂದರ್ಥ. ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ  ಬ್ರೀಟನ್ ರಾಣಿ ಬಾರತಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ಇಂದಿಗೂ ವಿಸ್ಸಾ ಪಾಸ ಪೋರ್ಟ  ಪಡೆಯ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ    ಆದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ಹೊಗಬೆಕಾದ್ರೆ  ರಾಣಿ  ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡೆ ಹೊಗಬೇಕು  ಈ ಒಪ್ಪೊಂದದ ಪ್ರಕಾರ ಬಾರತದ ಪ್ರಾಧನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವ ಬ್ರೀಟನ್  ರಾಣಿಗೆ  ಸಿಗಬೇಕು   ದುರ್ದೈವ ವಷ  ಇಂದಿಗೂ ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೇ ಅನುಸ್ರಿಸುತ್ತಿದೆ  ಅಂದ್ರೆ ಬಾರತ ಬಿಳಿ  ಬ್ರೀಟಿಷರಿಂದ  ಕರಿ ಬ್ರೀಟಿಷರ  ಕೈಗೆಬಂದಿದೆ  ಅಷ್ಟೆ....!
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಕೆಲವೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಸಾಬೀತಾಯಿತು.  ನಮ್ಮನಾಳಿದ ದೊರಗಳು ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕಾಗಿತ್ತು  ಅದ್ರೆ ಅವ್ರು ಈದೇಶದ  ಲೂಟಿಗೆ ನಿಂತ್ರು.  ಬ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಮಹಾ ಪೂರವೇ ಹರಿಯಿತು 
ವಟ್ಟಾರೆಈ ದೇಶದಿಂದ  ಲಕ್ಷಾಂತ್ರ ಕೋಟಿರುಪಾಯಿ ವಿದೇಷಕ್ಕೆ ಹರಿದು ಹೊಯಿತು. ಇನ್ನು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಲೆ ಇದೆ... ಕೊನೆ ಎಂದು....?

Sunday, April 22, 2012

 ಅದು ನಿರ್ಬಾವುಕ ಕಣ್ಣುಗಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ......

ಸುಖ ಇಲ್ಲಿ ಸರಕು. ಉಂಡವರು ತೆಗತಾ ಹೊಗತಾರೆ, ಬಡಿಸಿದವರ ಪಾಲಿಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯೊದೆ ದುಖ. ಇಂತಹ ದು:ಖದ ನಡುವಿನಲ್ಲೆ ದಂದೆಗಿಳಿದವರ ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ಬಡತನ ಕೀಳರೀಮೆ ಅವುಗಳ ಪಾಡು.
ಮಕ್ಕಳು ಮಕ್ಕಳೆ ಅವುಗಳ ಸಂಘರ್ಷವೇ ಬೇರೇ. ಬದುಕುನ ಹಿಂದಿನ ಕಟು ಸತ್ಯ ಅವುಗಳಿಗೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೆ ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದು. ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕದಲ್ಲಿ ದೋಡ್ಡ ಭವಿಷ್ಯ ವೆನಿಸುವ ಅವುಗಳದ್ದು ನಿಸ್ಕಲ್ಮಷ ಮನಸ್ಸು. ಆದರೇ ಕೆಂಪು ದೀಪದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಬೇಳೆಯುವ ಇಂತಹ ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ಎನು?. ಅಮ್ಮ ಸುಖ ಮಾರಲು ಸಿದ್ದಳಾದರೆ, ಆ ಪುಟ್ಟ್‌ ಹುಡುಗಿ ಮಾತ್ರ ಪಾತ್ರೆತೊಳಿತಾಯುರುತ್ತೆ. ಆದೊಂದು ಬದುಕದಿರು ವಯಸ್ಸೇ ಅಲ್ಲಾ.  ಬುಟ್ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸಾತ್ ನಿಡಲೆಬೇಕೂ, ಕೇಲಸ ಹಂಚಿಹೊಳ್ಳಲೆಬೇಕೂ, ಅದು ಕೆಂಪು ದಿಪದ ಇನ್ನೋಂದು ಮುಖ. ಅದರ ಬದಲಿಗ ಇನ್ನೋಂದು ಮುಖವು ಇದೇ, ಆ ಇನ್ನೋದು ಮುಖ ಬದುಕು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಅದೇಷ್ಟೋ ಮಕ್ಕಳು ಕೆಂಪು ದೀಪದಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗತಾಇವೆ.....!
ಕೆಂಪು ದೀಪದ ಬದುಕೆ ಹಾಗೆ, ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಅರಳಲೆ ಬೇಕು. ಅಲ್ಲೀಯೇ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗುವೋಂದು ನಡೆಯಬೇಕು ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿ ಕೋಣೆಗಳು ನರಕ ಕೂಪಗಳು. ಮಕ್ಕಳು,ಗಂಡ, ಟಿವಿ, ಸಿನೇಮಾ, ಅದೋಂದು ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಪಂಚ . ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಗಾಳಿ ತೋಡದ ತರಾ, ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಹಾರಾಡ ಬಯಸುತ್ತೆ ಆದರೆ ಎನು ಮಾಡೊದು....?
ಕಂದಮ್ಮನ ಕಾಲಿಗೇ ಸರಪಳಿ ಬಿಗಿದು ಅಮ್ಮ ಸಿಖದ ತೇರು ಎಳೇಯಲು ಯೊರಟು ಹೋಗತಾಳೆ, ಅದು ಅವಳಿಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯ, ಅದರೇ ಆ ಮಗುವಿನ ಪಾಡೆನು.? ಅಲ್ಲವಾ.!  ನರಕ ಕೂಪಕ್ಕೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಳಾ ಅಪ್ಸರೇ.....
ಎಷ್ಟೋಸಲ ಪುಟ್ಟಕಂದಮ್ಮಗಳನ್ನು ಬದಿಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕೋಂಡೆ ಗಿರಾಕಿಗಳಿಗೆ ಕಾಯಬೇಕು. ಅಲ್ಲೇ ಇರುವ ಮಕ್ಕಳ ಪಾಡೇನು? ಅವುಗಳಿಗು ವೋದು ಬದುಕು ಇದೆ ಅಲವಾ? ಅದನ್ನು ಬಗಹರಿಸುವರು ಯಾರು? ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲೆ ಜಾನ ಬ್ರೀಸ್ಕೀ ಅಂತವರು ಬರತಾರೆ ಅವಳು ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ದೇವರೇ ಸರಿ ಯಾಕಂದ್ರೆ ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೆಲೆ ಕಿಪಿಸಿದಳು.

ಯಾರೇ ನೀ ದೇವತೇ........ಇಂತಹ ಕೆಂಪು ದೀಪದ ಮಕ್ಕಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಮರಾ ಕೊಟ್ಟು ಪೋಟೋತಗೆಯುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಿದರೆ ಹೇಗೆ ಅಂತ ಯೋಚಿಸಿದವಳು ಅಮೆರಿಕಾದ ಪೋಟೋಗ್ರಾಫರ‍್ ಜಾನ್ ಬ್ರಸ್ಕೀ. ಆಕೆ ಕೇಂಪು ದೀಪದಲ್ಲಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿನ ಬದುಕನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಕೆ ಇಂದ ಆ ಕೆಂಪು ದೀಪದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕತ್ತಲೆನಕೂಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಜಗತ್ತಿನ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ ಪರಿವಯವಾಯಿತು.

ಆಸೇ ಯಾರಿಗೇ ತಾನೇ ಇಲ್ಲಾ ಹೇಳಿ ಕ್ಯಾಮರಾ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭಮದ ತಕ್ಷಣ ಆ ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ ಪೋಟೋ ತಗೆಯಲು ಸಿದ್ದಳಾದಳು ತಗೆದ ಪೋಟೋಗಳನ್ನು ಮೊಂದಿಟ್ಟು ಕೋಂಡು ಎನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಿರಿ ಅಂತಾ ಬ್ರಿಸ್ಕಿ ಹೃಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಎಂತಹದೊ ಕುಷಿ, ಹಾಕಂದ್ರೇ ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನೋದು ಬದುಕಿನ ಅನಾವರಣ ಇತ್ತು.
ಕೋಪು ದೀಪಗಳಂತಾ ದೇಶಗಳು ನಾನಾ ಕಡೆ ನಾಯಿಕೊಡೆಯಂತೆ  ತೆಲೆ ಎತ್ತುತ್ತಿವೆ. ಕಲ್ಕತ್ತಾಯೋಂದರಲ್ಲೆ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮೈ ಮಾರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಇದ್ದರೆ ಅಂದ ಮೇಲೇ ಅವರ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯ ಯೋಚಿಸಿ....
                                                                                                                      ಸದಾನಂದ........
ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೊರಗಿಡುವ ತುಡಿತ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ. ಮಾಧ್ಯಮದಿಂದ ತಿಳಿಯದ ಮಾತುಗಳ ತಿಳಿಸುವ ಹಂಬಲ ನನಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಬೆಂಬಲದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇದೆ.